NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jestem K., agent duch.
Cień bez imienia i reputacji.
Czas start.
Co pan wyprawia?
Mam pierwszą drewnianą figurkę.
Skończę z przykrywką ochroniarza.
Tylko ja mogę zatrzymać ochroniarza Kima.
Proszę wymazać mnie ze swojej pamięci.
Miłość to dla tajnego agenta użyteczne narzędzie.
Obecnym celem jest Do-ha Cha.
Jest tylko kolejnym zleceniem.
Ma mi pan jeszcze coś do...
Przepraszam...
nie mogę cię zostawić.
Chciałem szorstko zakończyć naszą znajomość
i o niej zapomnieć.
Próbowałem, ale...
nie mogę cię zostawić.
Ja również...
nie mam wyboru.
- Bawi się pan moimi uczuciami? - Chciałbym, żeby tak było!
Zazwyczaj taki nie jestem, ale ciągle popełniam błędy.
Jakie błędy?
Chciałem odejść dla pani dobra.
Ale nie odejdę. Zapomnijmy o moim wymówieniu.
Słucham? O czym pan mówi?
Do zobaczenia jutro w pracy. Do widzenia.
Co do licha?
Powiedział, co miał do powiedzenia, i sobie tak po prostu poszedł?
Zrobił wszystko, co chciał.
ODCINEK 5
Wiesz, co właśnie zrobiłem?
Nie, ale cokolwiek to było, na pewno poradziłeś sobie znakomicie.
Jesteś jednym z najlepszych agentów duchów.
Dam ci szansę, żeby to rozwinąć. Ale jeśli nie będziesz przekonujący,
to szykuj się na najgorsze.
Naród o mnie nie zapomni.
- Co ty... - Przestraszyłeś mnie.
Uspokój się i słuchaj.
Żeby zdobyć drugą drewnianą figurkę, musisz znaleźć pierścień Czarnej Aukcji.
Wygląda tak.
Mówiłeś, że ma go informator agenta Yoona, Goldfinger.
Goldfinger to Myung-suk Cha, ojciec Do-hy.
Więc zajmijmy się nim. Po co nam ona?
Patrz.
To mi o czymś przypomniało.
Wciąż masz prezent, który podarowałem ci jakiś czas temu, prawda?
Wyrzuciłam go.
Kłamie.
Nie wyrzuciła go.
Teraz widzisz, że plan ma sens?
A więc tym razem celem jest Do-ha?
Uwodzenie pięknych kobiet to twoja specjalność.
No nie wiem.
Jak to?
Jakiś problem?
Mam złe przeczucia co do tej misji.
Może to dlatego, że nie jest piękna?
W co on pogrywa? Przytulił mnie z zaskoczenia na bankiecie.
Złożył wypowiedzenie, zdenerwował się i kazał o sobie zapomnieć.
Proszę wymazać mnie ze swojej pamięci.
A potem nagle podszedł i mnie pocałował.
Brzmi jak psychol.
Jest taki tylko w stosunku do mnie. Zwykle jest normalny, uprzejmy.
Ale w stosunku do ciebie jest agresywny i nieprzyzwoity.
Jest też niebezpieczny...
i słodki.
- Słodki? - Co?
- Widzę, że pocałunek ci się spodobał. - Co?
- Serce idzie tam, gdzie prowadzi ciało. - Ciało idzie tam, gdzie prowadzi serce.
Nie podoba mi się to. Mam tego dość.
To niezręczne i obelżywe.
Nie denerwuj się tak. Niech sobie będzie zakochany.
Nie potrafiłabym tak.
Jeśli jutro wróci do pracy, będziemy musieli się widywać.
Więc go zwolnij. I tak sam odszedł.
Chciałabym...
ale Un-gwang rozpaczliwie go potrzebuje. W tym problem.
To brzmi jak wymówka.
Wcale nie.
Naprawdę go nie lubię.
Wprost nienawidzę.
NIE BUDZIĆ MNIE
Halo?
Tu Do-ha Cha.
- Wstała już pani? - Tak.
Un-gwang już nie śpi.
Niedługo jedzie na plan filmowy.
- Właśnie jadę go obudzić. - Dobrze.
Boże.
To ochroniarz Kim?
Auć!
Na dworze straszny ziąb.
Chyba będzie mocno wiało, więc proszę ubrać się ciepło.
Co pan robi o tak wczesnej porze?
Ot, poranna pobudka.
Ale dlaczego pan do mnie dzwoni?
Bo mam ochotę.
Do zobaczenia na planie.
DO-HA CHA
Co on wyprawia?
Aż mi odebrało mowę.
Proszę wstawać, panie Un-gwang.
Dziś kręci pan scenę walki.
Nie mam ochoty nikogo bić. Nie kręćmy jej dzisiaj.
Chciał pan poćwiczyć przed zdjęciami, kaskaderzy czekają od rana.
Niech zrobią sobie przerwę. Oni ciągle się biją.
Zasługuję na jeden spokojny dzień.
Doprawdy.
Co jest?
Do obowiązkowej pobudki VIP-a o 7.00 pozostały 2 minuty i 30 sekund.
- Ochroniarz Kim? - Tak.
Hej.
To naprawdę ty. To rzeczywiście ochroniarz Kim!
- Wróciłeś do pracy? Naprawdę? - Nie mogłem odmówić pani Cha.
Oczywiście, ona jest genialna.
Co z twoją chorobą? Wyzdrowiałeś?
Wprowadziliśmy poprawki do kontraktu.
Koniec z całodobową ochroną. Mam zagwarantowane dojazdy.
Oczywiście. Musisz o siebie dbać.
Cieszę się, że nie odszedłeś.
VIP zgodnie z planem obudził się o 7.00.
Proszę się przygotować do wyjścia.
Rozkaz, ochroniarzu Kim!
Ruszam!
GARDEROBA
Cześć, Un-gwang.
Przyszła nowa pani prezes. Czyż to nie wspaniały poranek?
Jak namówiłaś ochroniarza Kima, żeby wrócił?
Cóż...
Postanowiliśmy zapomnieć o tym wymówieniu.
Dobra robota.
Czy nie byłaś dla niego za ostra?
Ja? Jak to?
Ja nic nie zrobiłam.
To wszystko jego wina. On to wszystko zrobił po swojej myśli.
Co zrobił?
Nic a nic.
Nic się nie stało.
Nic a nic.
To wygląda na słodkie.
- Panie Un-gwang, plan gotowy. - Dobrze!
Czas na zdjęcia, Un-gwang.
- Na razie chodźmy. - Dobrze.
Powodzenia. Żadnych pomyłek.
Co? Dobra.
Nic do pani nie dociera.
- Mówiłem, żeby się pani ciepło ubrała. - Stać.
Ani kroku dalej.
Zabraniam panu zbliżać się do mnie na mniej niż metr.
- Kontakt fizyczny całkowicie zabroniony. - Dlaczego?
Nieprzyzwoicie pan na mnie patrzy i wędrują panu ręce.
- Naprawdę? - A najbardziej
niech pan uważa z tymi ustami.
Zawsze proszę trzymać się co najmniej metr ode mnie.
Naprawdę nie mogę zbliżać się bliżej niż na metr?
Tak.
- A co jeśli się zbliżę? - Zginie pan.
Stać! Łapać go!
Cięcie!
Boże, pędziłem jak szalony. Zobaczmy to.
Był pan świetny, ale powtórzmy to.
- Dlaczego? Znowu? - Fatalne tło.
Pani Cha!
Niech pani idzie w naszą stronę z tym mężczyzną. Dziękuję.
- Trzeba było od razu tak zrobić. - Przepraszam.
Dobrze. Przechodnie jeden i dwa są gotowi i dadzą panu świetne ujęcie.
Dobrze. Dziękuję! To jeszcze raz!
Trzeba było od razu tak zrobić.
- Hej. - Gotowi?
Co pan robi?
Proszę podejść i stanąć tutaj.
Pani Cha! Proszę stanąć obok siebie.
Proszę tu szybko podejść.
Nie chcę umierać. To bliżej niż metr.
- Pani Cha! - Już!
Teraz pracujemy.
Nie musimy zachowywać tej odległości, kiedy pracujemy.
Dobrze.
Nareszcie mogłem to zrobić.
Wyglądała pani na zmarzniętą.
Pani Cha! Gracie państwo parę?
Świetnie!
Dziękuję!
Zaczynamy!
Do pracy.
Wszyscy na miejsca.
Przechodnie, ruszajcie!
Kamera!
Akcja!
Tak? Ach, to wy.
- Dzień dobry, panie prokuratorze. - Dzień dobry. Proszę usiąść.
- Wy możecie wyjść. - Tak jest.
Sprawia pan wrażenie bardzo miłego, panie Lee.
Dlaczego chciał się pan ze mną widzieć?
Więzień numer 3689, pan Myung-suk Cha.
Zna pan Roberta Yoona, prawda? Chodzi mi o tego marszanda.
Nie wiem. Nie przypominam sobie.
To należało do niego. Widział pan już ten pierścień?
Nie, nigdy.
- Wygląda pan na szczerego. - Ma pan dobre oko.
A więc nigdy dotąd nie widział pan tego pierścienia?
Zgadza się. Nie ukradłem go.
Nie mówiłem, że go pan ukradł.
Poza tym...
ZWOLNIENIA WARUNKOWE
Brakuje adresu.
Gdzie pan będzie mieszkał w razie zwolnienia warunkowego?
Mam na to szansę?
Więzienie jest przepełnione.
Zalecam w takiej sytuacji zwolnienie skazanych za drobne przestępstwa.
Jeśli mi pan obieca, że zamieszka z rodziną, mogę pana dopisać do listy.
Proszę pana, moją jedyną rodziną jest moja córka.
- Nie chcę być dla niej ciężarem. - Rozumiem.
Jeśli mnie pan wypuści...
będę się jej trzymał i będę dobrym ojcem.
Co za wspaniały człowiek.
- Wkrótce usłyszy pan dobre wieści. - Dziękuję panu.
Cześć. Napijesz się czegoś? Mam coś zamówić?
Nie trzeba. Mam mało czasu.
Przejdę od razu do rzeczy. To są kontrakty Un-gwanga.
Te są na reklamy telekomunikacji, w których występuje.
Już je przejrzałem, potrzeba tylko jego podpisu.
A to jest bardzo ważne.
Kontrakt na reklamę garnka do ryżu za miesiąc wygasa.
Jeśli zadzwonią, ociągaj się trochę z odpowiedzią.
Dzięki Un-gwangowi skoczyła im sprzedaż, więc pewnie możesz utargować więcej.
Dobra?
Dobrze.
Za tydzień urodziny reżysera Lee. Lubi białe wino,
więc musisz mu wysłać butelkę dobrego, białego wina, dobrze?
Dobrze.
Ale co z zerwaniem kontraktu z Chewing?
- Jaką karę musimy panu zapłacić? - W ogóle nie musicie.
- To ja popełniłem błąd. - Więc dlaczego pan to zrobił?
- I to akurat Mi-eun Song... - Nie żałuję.
Wycofałem pieniądze z lokaty i odkupiłem udziały w Chewing.
Zerwałem też kontakty z Mi-eun, zawodowe i osobiste.
Co pan planuje?
Chewing będzie czekało na Un-gwanga.
Chewing to Un-gwang Yeo.
Przepraszam.
Dzień dobry. Co jest?
Co?
Hej.
Wyjaśniliście mu, jak ważna jest ta scena?
Ile już razy przerywaliśmy zdjęcia przez pana Un-gwanga?
- Przykro mi. - Przykro mi.
„Przykro mi". Co wy jesteście, zespół a capella?
- Co pan robi? - Dzień dobry, pani Cha.
Kiedy pracowaliśmy z panem Ji, pan Un-gwang się spóźniał,
ale nigdy nie musieliśmy odwoływać zdjęć.
Panią obchodzi tylko on, bo jest pani jego fanką.
To było nie na miejscu.
Zachowanie Un-gwanga jest nie na miejscu. Myśli pani, że ja się nigdy nie denerwuję?
Doprawdy.
Proszę się uspokoić.
- Kim ty jesteś? - Ochroniarzem.
Zapewniam bezpieczeństwo.
Dobrze, rozumiem. To nie twoja sprawa, nie wtrącaj się.
Dosyć, ochroniarzu Kim. Porozmawiam z nim.
Proszę nie stosować przemocy. Ani słownej, ani fizycznej.
Dobrze. Co to ma być, tajne służby?
Puść mnie.
Przyprowadźcie aktora.
Pójdę po VIP-a.
Cholerny VIP.
VIP wrócił na plan i nakręcił ujęcie w planie pełnym.
Jeszcze powtórka w planie bliskim i koniec.
Zna się pan nawet na planach. Teraz jest już pan ekspertem.
Taka cieplutka.
To kawa Jongro z Jongro z ziaren palonych trzy dni temu.
Tak jak lubi pan Un-gwang.
Ja najbardziej lubię pić kawę z kawiarni.
Zwłaszcza z widokiem na piękny, nocny horyzont.
Dziś wieczorem nie ma zdjęć.
- Co robi pani po pracy? - Mam spotkanie
- i muszę porozmawiać z Un-gwangiem. - A jak pani skończy?
Wieczorem nie ma pani już innych planów, prawda?
Trochę jest pan namolny, wie pan o tym?
- Może to zadziała? - Nie ma szans.
- Powtarzam. Jeden metr... - Jeden metr.
Jestem metr od pani.
To prawda.
I proszę zachowywać właśnie taki dystans jak teraz.
Dziękuję za kawę.
Podpiszemy kontrakt z firmą telekomunikacyjną.
Producenta garnków do ryżu trochę przetrzymamy.
Dobra.
Widziałam się dziś na chwilę z panem Ji.
Wycofał nawet pieniądze z lokaty
i odkupił udziały w Chewing.
- I zerwał kontakty z Mi-eun. - Zapomnij o nim.
To wszystko przeszłość.
Te sceny akcji są strasznie męczące.
To już wszystko?
Tak.
- Proszę iść odpocząć. - Ty też. Kończ już i idź do domu.
Dobrze.
Gdzie pani jest? Nadal z VIP-em?
Boże. A ten znowu swoje.
Kto to?
Ochroniarz Kim?
Tak.
Pyta, o której jutro zaczynają się zdjęcia.
- O pański plan dnia. - Ach.
- Czyżby? - Tak.
Kiedy będzie pani wolna?
To też ochroniarz Kim?
Ciągle pyta o pański plan dnia.
Rozmawiamy tylko i wyłącznie o pracy. To zupełnie normalna rozmowa biznesowa.
Proszę nie pisać...
Proszę nie pisać do mnie. Czuję się niezręcznie.
Z mojego powodu? To już pewien sukces.
Co za...
O której skończy się spotkanie z VIP-em? Pójdzie pani ze mną na kolację?
Ależ ma dziś dużo pytań.
Jeśli ma pytania, powinien zapytać mnie,
- a nie zadręczać ciebie. - Właśnie.
- Ciekawe, czy zjadł już kolację. - Nie, jeszcze nie.
To było to pytanie o plan dnia?
- Chyba raczej o twoje plany na kolację? - Słucham?
Nagle ja też mam do niego parę pytań.
Chyba zadam mu je przy kolacji.
Słucham? Jakie pytania?
Normalne, o pracę.
A co? Masz z tym jakiś problem?
Ależ nie. Żadnego.
- Miłej kolacji. - Dziękuję.
Pierścienia nie ma u Do-hy w domu ani w biurze.
Więc gdzie go schowała?
Musiała go trzymać gdzieś indziej.
Myung-suk Cha musi wyjść z więzienia i ruszyć sprawę z miejsca.
Prosiłem o współpracę dyrektora więzienia.
A jak idzie praca nad Do-hą? Jakieś postępy?
Musisz trochę przyspieszyć i znaleźć pierścień.
Nad osobą taką jak Do-ha trzeba pracować powoli.
Muszę być chłodny i uroczy.
Raz nieuprzejmy, a raz miły? Żeby ją zdezorientować?
W uwodzeniu chodzi o reakcje. Wszystko zależy od osoby i sytuacji.
Muszę kończyć. Ktoś dzwoni.
Kto? Do-ha?
Nie.
Un-gwang Yeo.
Chciałem uczcić twój powrót,
pozwalając ci zjeść kolację z Un-gwang Yeo.
Możesz się przechwalać, jeśli chcesz.
Bardzo chciałem tu z tobą przyjść.
Robią tu niesamowite steki.
Co? Coś nie tak?
Chyba nie planowałeś kolacji z kobietą przy winie i świecach?
Czyżbym przeszkodził?
A tą kobietą...
nie jest przypadkiem
pani Cha, co?
Zgadłem?
To Mroczna Śmierć! Pan jest Mroczną Śmiercią, prawda?
„Najgorszy z najgorszych".
- „Najgorszy z najgorszych". - Super, to naprawdę pan!
Jest pan super.
Ochroniarzu Kim, poproszę o kartkę.
Dam ci autograf. Jak masz na imię?
- Jae-young. - Wspaniale, Jae-young.
ŻELAZNY KAPITAN
Czy mogę sobie zrobić z panem zdjęcie?
Mój kolega Eun-sol pana lubi.
Chcesz się przechwalać przed Eun-solem, co?
W takim razie proszę bardzo.
Co tylko zechcesz.
Mógłbyś, ochroniarzu Kim?
Stań bliżej.
Popatrz tutaj.
Robimy zdjęcie. Trzy, dwa, jeden...
- Zrobiłeś? - Tak.
Proszę.
Dziękuję.
Mamo!
Mamo! To Mroczna Śmierć!
Mówiłam, żebyś nie biegał po restauracji.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Dzieci powinny biegać i się bawić.
Dobrze wychowałaś syna.
Tak. Dziękuję.
Idziemy, Jae-young.
Po namyśle stwierdzam...
że ich stek nie jest taki smaczny.
Chodźmy w jakieś wygodniejsze miejsce.
Ale super. Mroczna Śmierć jest najlepszy.
Pochwalę się tacie.
Jae-young. Co ty na to,
- żeby nie mówić o nim tacie? - Czemu nie?
Zawsze mówisz, że to on jest najlepszy.
Jeśli nagle powiesz, że to Mroczna Śmierć jest najlepszy, tacie będzie przykro.
Mroczna Śmierć jest najlepszy, ale tatę lubię najbardziej.
Wiem. Ale chyba najlepiej,
żeby tata myślał, że tylko on jest najlepszy, dobra?
Czyli nie mówimy tacie.
- Sekret. - Sekret.
Odkąd zostałem Mroczną Śmiercią, mam wielu fanów wśród dzieci.
Zawsze uważałem, że filmy akcji powinny być tylko dla dorosłych.
Ale potem stwierdziłem, że takie odpowiednie dla dzieci też są fajne.
Podaj mi mieszankę orzechów, ochroniarzu Kim.
Masz ostatnio dobry humor.
- Słucham? - Proszę.
Spróbuj. Są przepyszne.
Proszę. Powiedz „a".
- Sam mogę je wziąć... - A dlaczego?
Bo to ja cię karmię?
Ale od pani Cha byś wziął, prawda?
No chodź.
Bracie.
Mieliśmy nic przed sobą nie ukrywać.
Co cię łączy z panią Cha?
Formalna relacja służbowa.
Formalna?
A nieformalnie?
Jest mi bliska i zależy mi na niej.
To trójkąt miłosny.
Podoba ci się pani Cha,
ale jej podobam się ja.
Aj, bracie.
Czeka cię złamane serce.
Nie będzie łatwo ją zdobyć.
Pan nie musi się...
- tym przejmować. - O czym ty mówisz?
Jesteś moim bratem. Problem tkwi...
w twoim wyglądzie.
Twój styl nie jest w jej guście.
Ochroniarzu Kim?
Tak?
Pani Cha była moją siostrą na długo przed tym, jak zostałeś moim bratem.
Jeśli w jakikolwiek sposób ją skrzywdzisz...
jesteś martwy.
Tak jest.
Powodzenia, choć nie będzie łatwo rywalizować ze mną.
To zły człowiek, prawda?
Narobił ludziom problemów, żeby zostać zatrudnionym.
Robił, co chciał, i patrzył na mnie z góry.
Sprawił, że go źle zrozumiałam i wyszłam na głupią.
- Pocałował cię bez zgody. - To prawda.
Chyba nabrałaś do niego sympatii.
Z drugiej strony
był delikatny i dał mi płaszcz, kiedy zmarzłam,
przyniósł mi kawę na pocieszenie
i jako ochroniarz ma silne poczucie obowiązku.
Kiedy o tym myślę...
wydaje się porządnym facetem.
Czyli co? Ciągle o nim myślisz?
Ciągle.
Ten pocałunek...
Pocałunek?
- Co jest ze mną nie tak? - Był taki dobry?
Czułam zawroty głowy i takie mrowienie.
Boże.
Nie powinnam się tak czuć, w końcu go nienawidzę.
Twojemu ciału widać się podobało. Niech twoje serce pójdzie za nim.
Niech moje serce pójdzie za nim.
KONTRAKT REKLAMOWY
Pan Ji
wycofał nawet pieniądze z lokaty i odkupił udziały w Chewing.
I zerwał kontakty z Mi-eun.
Szanuję pana.
UN-GWANG YEO
- To znowu pan? - Oczywiście.
- Przyszedł pan Un-gwang Yeo. - Dobrze.
Nazywam się Un-gwang Yeo, gram w filmach akcji. Miło pana poznać.
- Proszę go rozważyć. - Oczywiście.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dziękuję panu.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dzięki temu dadzą mi tę rolę?
Wziął napój, ale nawet nie rzucił okiem na moje CV.
W castingach trzeba być wytrwałym. Cierpliwości.
Te pitne jogurciki zrobią z ciebie gwiazdę największego formatu.
Zaraz powinien się zjawić. Gdzie on jest?
- Panie dyrektorze Park! Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wszyscy są tacy zajęci. - Ależ skąd.
UN-GWANG YEO
Hej, gamoniu.
Dzień dobry.
Podobno wycofałeś pieniądze z lokaty i zostałeś głównym udziałowcem Chewing.
- Tak. - Po co?
Żeby mógł pan wrócić, kiedy tylko będzie chciał.
Boże, wstydu nie masz.
To prawda.
Ale mogę to przełknąć, jeśli dzięki temu wróci pan.
Jeśli pan pozwoli, na początek zostanę młodszym menadżerem.
Tylko proszę pozwolić mi z panem pracować.
Idiota.
Jak chcesz być prezesem i zarazem młodszym menadżerem?
Proszę zostać przy funkcji prezesa, panie Ji.
Naprawdę? Mogę być ramię w ramię z panem?
Jak to ramię w ramię? Powinieneś być o krok przede mną.
Otwierać dla mnie drzwi, odsuwać krzesła i załatwiać kontrakty.
A ja będę szedł w ślad za tobą.
Mam cię dość. I twojej twarzy.
Nawet twojego nazwiska nie znoszę.
Boże.
Ile już lat pijemy te jogurty?
Un-gwang!
Zamknij się.
SHARON KIM SKLEP MARKOWY
Film romantyczny z Un-gwang Yeo to gwarantowany hit.
Pan Ji chyba ciężko pracuje, żeby zdobyć fundusze.
Już to jest trudne, ale szukanie obsady jest jeszcze gorsze.
Żadna aktorka nie chce grać w historii miłosnej z Un-gwangiem.
- Z jakimi aktorkami rozmawiałeś? - Ze wszystkimi w odpowiednim wieku.
Jedyną chętną jest Eun-soo Pi. Szok, prawda?
Główna bohaterka to niewinna dziedziczka majątku, a Eun-soo Pi...
Ona nie pasuje.
Sprowadźcie ją. Chcę ją zobaczyć.
Naprawdę?
Ja to zaczęłam, więc ja powinnam to skończyć.
W końcu to moja produkcja.
Rety!
Naprawdę zasponsoruje mi pani ubrania?
Muszę zobaczyć pani styl, proszę wybrać, co się pani podoba.
Fantastycznie. O Boże!
Co za linia...
To chyba nie ma sensu.
To będzie zabawne.
- Słucham? - Zabawnie będzie kreować ją na gwiazdę.
Pan Ji powrócił.
On i pani Cha będą równorzędnymi prezesami.
Nie trzeba.
Wystarczy mi funkcja głównej menadżerki.
Dlaczego? Pani Cha, możemy wspólnie zarządzać.
Nie.
Jestem bardziej potrzebna jako menadżer niż jako prezes.
Co masz na myśli?
Czuł się pan zaniedbany, bo byłam zajęta obowiązkami prezesa, tak?
Dlatego tak często podjadał pan w nocy.
Wrócę do funkcji głównej menadżerki
i będę się panem dobrze zajmowała.
Jesteś urocza z rękami pełnymi roboty.
Powinnaś znaleźć faceta.
Moje serce na zawsze należy do pana.
Musisz trochę obniżyć oczekiwania.
Przeciętna twarz też jest dobra, bo nigdy się nie znudzi.
Popatrz choćby na ochroniarza Kima.
Słucham?
Może on by ci odpowiadał?
W żadnym razie!
„Spotkajmy się na osobności". Podoba mi się ten SMS.
- Powiedział pan o mnie Un-gwangowi? - Słucham?
O czym rozmawialiście przy kolacji?
Muszę się z tego spowiadać?
- Jeśli o mnie... - O mnie.
Byłem szczery.
Co pan powiedział?
Że łączy nas relacja służbowa.
Ale osobiście jest mi pani bliska i zależy mi na pani.
Dlaczego pan to powiedział?
Nie kazałam panu trzymać się na metr ode mnie?
I trzymam się na metr od pani.
Pogrywa pan ze mną?
Pogrywam?
Powiedziałem, że mi się pani podoba. Nie powiedziałem, że ja pani też.
Powiedziałem, że nic pani do mnie nie czuje.
Proszę się nie martwić, VIP nic takiego sobie nie pomyśli.
Ale jeśli przeze mnie czuła się pani niezręcznie,
to przepraszam.
To się nie powtórzy.
ZAPROSZENIE NA WYSTAWĘ PRAC SEUNG-HYUN BAEKA
Un-gwang Yeo nie jest już biedującym aktorem.
Teraz jest megagwiazdą.
Dlaczego ona wciąż się nim zajmuje?
Czyżby coś do niego czuła?
To przez ten film.
Mi-eun zawsze mówiła, że oczy pana Un-gwanga są stworzone do romansu.
Chce udowodnić, że ma nosa i jest dobrą producentką.
Sama nie wiem. Wydaje mi się,
że chce znów zobaczyć te oczy na wielkim ekranie.
Kobiety są bardzo skomplikowane.
Chyba pana rozumiem.
Dlaczego pan nigdy się nie ożenił?
Cóż.
Ja...
Postanowiłem poświęcić się służbie państwu.
A więc poślubił pan swój kraj.
Patriotyzm nie jest seksowny.
- Ładna jest. - Boże.
Co to za piękność?
Proszę się nie wtrącać w moje życie prywatne.
Pracujemy nad misją, a wszędzie wokół rozkwita miłość.
Zasmuca pan żonatego mężczyznę.
- Co pan tu robi? - Śledziłem kogoś.
- Kogo? Mnie? - Nie. Kogoś, kto pana śledzi.
Na pana siódmej. Śledzi pana od biura Służby Wywiadu.
A kim jest ten na piątej? Przygląda się panu.
Ten na siódmej śledzi pana. Ten na piątej mnie.
Jeśli pan też jest śledzony, misja zdobycia figurek jest zagrożona.
Musimy opracować plan.
Wymyślimy coś z agentem K.
Co robisz po ciemku?
Musisz uważać.
Ktoś mnie śledził.
Najwyraźniej ja i pan Jang zostaliśmy rozpracowani.
Wcześniej, niż się spodziewałem.
Nasze ogony to nie był byle kto.
Sprawiali wrażenie dobrze wyszkolonych.
Póki jesteśmy w defensywie, mają przewagę.
Wykonajmy pierwszy ruch, zaatakujmy.
Jak?
Na pewno szukają pierwszej drewnianej figurki.
Jeśli zarzucimy przynętę, z pewnością ją złapią.
Tak jak na misji w Dżakarcie?
Musimy tylko znaleźć w Korei odpowiednie miejsce.
Porozmawiam z panem Jangiem i zdobędę sprzęt.
A jak idzie z Do-hą?
- Już prawie ją mam. - Udało ci się ją uwieść?
Założę się, że myśli tylko o mnie.
Powiedziałem, że mi się pani podoba.
Nie powiedziałem, że ja pani też.
Czy byłam za szorstka?
Trzymam się na metr od pani.
Powiedziałem, że nic pani do mnie nie czuje.
Proszę się nie martwić, VIP nic takiego sobie nie pomyśli.
Nieważne. Co mnie to obchodzi?
Powinnam to zignorować?
Przestać o tym myśleć?
Powinnam przestać o nim myśleć?
Nie. W takiej chwili muszę stawić czoła problemom.
Ma pan jutro czas? Spotkajmy się i porozmawiajmy.
Więc pan Jang i ja...
Tutaj.
Cholera.
Jest pan zajęty?
Słuchaj, nie powinieneś się z nią spotkać i jej uwieść?
Mówiłeś, że najważniejsze są reakcje.
Czasem najlepszą reakcją jest brak reakcji.
Na razie muszę się od niej odsunąć.
Dobra.
Boże. Więc się od niej odsuń.
Eun-soo Pi?
Zaczynała pięć lat temu jako modelka.
Wybiła się w serialu komediowym i teraz jest aktorką.
Uda się z niej coś wykrzesać.
Jak zacznie się jakoś prezentować, zostanie naszą modelką.
Tak jest.
Tak?
Kongresmen Baek i minister obrony?
Przystępuje do działania. A więc wkrótce odzyskam własność mojego dziadka.
Proszę to ostatecznie załatwić.
Dzień dobry.
A oto nasz drogi minister obrony, ciężko pracujący dla dobra państwa.
Dziękuję za pańską pracę.
Dość tych gierek. Czego pan chce?
Jak pan zauważył, jestem zapracowany. Proszę przejść do rzeczy, a potem wyjść.
Niech pan nie będzie taki oziębły, chodziliśmy razem do szkoły.
W mediach aż huczy od informacji o napiętych stosunkach między nami.
O co chodzi?
- O Seung-jae Mo z firmy Songsan... - A więc to to.
O cokolwiek pan poprosi, odmawiam.
Songsan jest teraz bardzo ważne dla kraju.
Ale Seung-jae został prezesem ze względu na koligacje rodzinne,
- a to zły wybór. - I co w związku z tym?
Informacje z zewnątrz, które pan posiada,
i z wewnątrz, które posiadam ja,
razem będą bardzo przydatne.
Nie dam się wykorzystać do pańskich celów politycznych.
To pan może wykorzystać mnie. Rozumie pan?
Niedługo zdradzę panu pewne istotne informacje o rodzinie Mo,
które pozwolą namalować piękny obrazek.
Razem zreformujmy to konsorcjum, co pan na to?
Tak.
Osobiście przyniosę przedmiot.
Tak.
Oczywiście.
Dobrze. O 16 w Onseong?
Dobrze.
Rozumiem.
TAE-HO JANG
DONG-HYUN LEE
AGENT DUCH?
Dziś przenoszą drewnianą figurkę.
AGENT DUCH?
Przestraszyłeś mnie. To jest szkło pancerne, gnojku.
A niech to.
Cel namierzony.
Hej. O co chodzi?
Tak jak przypuszczałem, jest na godzinie pierwszej.
Postrzeliłem go w lewe ramię.
Wiesz, że nie możesz go zabić, prawda? Potrzebujemy go żywego.
Wygląda na to, że nie ma wsparcia. Wysiadajcie, będę was osłaniał.
Dobra.
Boże.
Nadal nie odpowiedział?
Przeczytał moją wiadomość...
ale nie odpowiada od 15 godzin i 47 minut.
Porozmawiasz z nim później. Są dziś zdjęcia?
Nie, dziś mamy przerwę.
Więc zadzwoń do niego. Na pewno odbierze.
- Halo? - Dzień dobry, tu Do-ha.
Spotkajmy się dziś.
Kiedy ma pan czas...
Odebrał?
Tak, ale potem się rozłączył.
- Pewnie jest zajęty. - I tak nie powinien się tak rozłączać.
To brak szacunku. I jeszcze zignorował twoją wiadomość.
Prawda?
To jest nie w porządku.
- Panie Seul-woo Kim? - Tak?
Jest pan bardzo zajęty?
Za bardzo, żeby odpisać na SMS-a?
Muszę coś załatwić.
- Słucham. - Spotkajmy się.
Musimy porozmawiać.
Co pan robi?
Poluję.
Na co?
Podjadę po panią wieczorem.
Boże.
- Dobrze. - Co powiedział?
Że wieczorem po mnie podjedzie.
To zawodowiec.
Dalej nie mogę iść.
Nie szkodzi. Ja go dorwę.
Hej!
Cholera.
- Masz go? - Cholera, uciekł nam.
To ten sam człowiek, którego widziałem na planie tuż przed wypadkiem Un-gwanga.
Tak łatwo nie da się złapać.
Wyglądał jak agent duch.
Cholera.
Spytaj o to pana Janga.
Dokąd jedziesz?
Do Do-hy. Dzwoniła.
Miałeś się od niej odsunąć.
Czas wyznać miłość i owinąć ją sobie wokół palca.
Gdzie agent K.?
Pracuje nad pierścieniem.
Chwileczkę. MSG90A7?
To broń używana przez służby specjalne.
Chyba wiem, do kogo należy.
Agent K. mówił, że koleś jest zamieszany w wypadek Un-gwang Yeo.
Podobno wyglądał na agenta ducha.
To były agent duch.
Wybrał pieniądze i zdradził swój kraj.
Która godzina?
Zostało pięć minut.
Przynieś mi drewnianą figurkę, gdy tylko ją namierzysz.
Pokażę temu gnojowi, jak się prowadzi negocjacje. Pieniądze to nie wszystko.
Tak jest.
Dzień dobry, kongresmenie Baek.
Pan Mo?
Na pewno jest pan w szoku, nie mnie się pan spodziewał.
Ja też byłem w szoku, kiedy się o panu dowiedziałem.
Ale po co zorganizował pan spotkanie w takim miejscu?
Tak jakby w tajemnicy coś pan planował.
No tak.
Zdobył pan drewnianą figurkę?
Jeszcze nie. Wciąż jest u pana Janga, czy jak on się tam nazywa.
Sprzyjałem panu, bo widziałem w panu potencjał,
ale pan nie odpłacił mi lojalnością.
Rozumie pan, prawda? Pan Seo i Kawaleria Baeka
są podległe mnie, a nie panu, kongresmenie Baek.
Słyszałem też...
że spotkał się pan z ministrem obrony.
Po zdobyciu figurki chciał pan wbić mi nóż w plecy, prawda?
Nie radzę tego powtarzać.
Mamy przed sobą jeszcze mnóstwo pracy.
Dokąd idziemy?
Proszę wsiadać.
Mówiła pani, że lubi kawę z kawiarni
z widokiem na nocny horyzont.
Pamiętał pan?
Wyglądała pani wtedy na samotną.
Coraz więcej o pani wiem, nawet mimo woli.
Aż dziw, jak jasno to widzę.
Dla pani chciałbym zrobić wszystko.
Ale zachowywałem się zbyt egoistycznie.
Miłość nie powinna być samolubna.
- Czyli co? Ciągle o nim myślisz? - Ciągle.
To uciążliwe, prawda?
Ten pocałunek...
Więc proszę zapomnieć o tym.
Nie chcę utrudniać pani życia, więc odejdę...
- Wiedziałam. - Wiedziałem.
Wiedziałam. To uczucie...
Serce wali mi jak młot.
Wiedziałem. To uczucie...
Mam złe przeczucia.
Halo?
Tata?
Wyszedłeś z więzienia?
Córeczko!
To ja, tata.
Twój tata wrócił.
- Co się stało? - A co mogło się stać?
Zachowywałem się w więzieniu tak wzorowo,
że postanowili mnie wypuścić.
Boże.
Kim jest ten jegomość blady jak ciastka ryżowe?
- Kolega z pracy. - Nazywam się Seol-woo Kim.
Do-ha.
Czy to ten mężczyzna...
Co z tobą, tato?
- To pan spotyka się z moją córką? - Tak.
Jestem jej chłopakiem.
A więc jest pan...
moim zięciem?
Zięciem?
Miło cię poznać, synu!
Wreszcie się spotykamy!
Wspaniale cię poznać.
Jesteś bardzo przystojny.
Jestem K., agent duch. Cień bez imienia i reputacji.
- Taki przystojny. - Moją misją
jest anonimowa walka o wolność i praworządność.
Mija nasz pierwszy dzień jako para.
Twój ukochany to ochroniarz Kim?
Zachowajmy nasz związek w tajemnicy.
Jestem dla ciebie za słodka?
Powiedziałem to, żeby się nie zdradzić.
Ten pierścień.
Pierścień.
Teraz muszę odejść.
Napisy: Juliusz P. Braun